#WSPÓŁPRACA #HERBATKA PRACODAWCY GIMNAZJALISTOM

W ramach projektu „Szkoła Współpracy. Uczniowie i rodzice kapitałem społecznym nowoczesnej szkoły” nasz zespół RUN, czyli rodzice, uczniowie i nauczyciele, wdrożył w szkole wiele cennych praktyk. Już sama nazwa naszego działania okazała się być ogniwem łączącym przynajmniej dwa pokolenia, a na pewno trzy grupy społecznościowe szkoły. Taki niby nieważny, do tej pory nieistotny dla nas znak # (hasztag) połączył nas – dorosłych (rodziców i nauczycieli) z młodzieżą (uczniowie) przez projektowe działanie o nowoczesnym tytule #WSPÓŁPRACA #HERBATKA (tego nauczyło nas młode pokolenie!).

Działania, które pojawiły się w życiu szkoły, są ważnym krokiem dla całej zbiorowości szkolnej. To nie tylko wypijana na długiej przerwie herbatka czy uczestniczenie w ciekawych zajęciach różnych kół zainteresowań. Najważniejsze jest to, że w tych działaniach wszyscy czują się bardzo ważnym, potrzebnym, a wręcz niezbędnym ogniwem. Pracownicy szkoły pokazali, że potrafią słuchać uczniów i rodziców. Rodzice okazali zainteresowanie życiem szkoły, poświęcili swój czas, by współpracować ze szkołą. Uczniowie natomiast byli szczerzy, wyrazili swe potrzeby i mogą być dumni, że dzięki ich chęciom zyskała cała społeczność. Rodzice i nauczyciele nie tylko założyli konto na portalu społecznościowym, gdzie można komfortowo i bez kosztów otrzymywać szkolne informacje, ale przede wszystkim zdobyli akceptację młodego pokolenia, pokazując, że nie boją się nowoczesnych sposobów komunikacji.

DO KOGO DOBRA PRAKTYKA JEST SKIEROWANA? KTO MOŻE REALIZOWAĆ DOBRĄ PRAKTYKĘ?

Nasza dobra praktyka jest wszechstronnym modelem działań i może być skierowana do wszystkich typów szkół. Każda z placówek może znaleźć pomysł na rozbudzenie współpracy („herbaciany kącik”, wspólne konto na portalu, wzbogacanie oferty szkoły o koła zainteresowań zgodne z potrzebami uczniów). Działania związane z programem „Pracodawcy gimnazjalistom” najlepszy odbiór powinny mieć w gimnazjach oraz w szkołach ponadgimnazjalnych, gdyż najbardziej nimi zainteresowane będą osoby, które stoją przed wyborem nowej szkoły na kolejny etap edukacji lub chcą poznać swe predyspozycje zawodowe. Liczebność społeczności nie ma znaczenia, najważniejsze są chęci i zaangażowanie uczestników.

CO OSIĄGNĘLIŚMY DZIĘKI ZASTOSOWANIU DOBREJ PRAKTYKI? CO UDAŁO SIĘ POPRAWIĆ, JAKIE PROBLEMY ROZWIĄZAĆ? NASZ NAJWIĘKSZY SUKCES.

Wszystkie działania projektowe zespołu RUN stały się częścią codziennego życia szkoły, co należy uznać za nasz największy sukces. Jest to dowód konsekwencji, uporu i chęci do wprowadzenia zmian, do ulepszania szkoły.

Długie przerwy przy ciepłym napoju w towarzystwie rówieśników, regularne spotkania kół zainteresowań, konto na Facebooku, które każdego dnia zdobywa coraz więcej „polubień” – aż miło nam obserwować urzeczywistnianie wspólnych pomysłów. Owocne, comiesięczne spotkania młodzieży z panią dyrektor, podczas których można dowiedzieć się różnych ciekawych informacji bezpośrednio od najważniejszej osoby w szkole, w dodatku w jej gabinecie – dla młodych osób jest sporym przeżyciem. A my, dorośli, cieszymy się, że pojawiło się międzypokoleniowe porozumienie, tak cenne i ważne w dzisiejszych czasach.

SPOSÓB WDROŻENIA PRAKTYKI. KROK PO KROKU JAK DOBRA PRAKTYKA BYŁA REALIZOWANA.

Już w pierwszych dniach nowego roku szkolnego „silna grupa” sześciu osób zespołu RUN przystąpiła do planowania wspólnego działania. Spośród listy ponad dwudziestu różnych pomysłów wybrano zadania najważniejsze i najciekawsze. Zebraliśmy je w tabeli z przydzieleniem osób odpowiedzialnych i terminów wykonania. Co dwa tygodnie spotykaliśmy się całym zespołem z panią dyrektor, przekazując sprawozdania z poczynionych kroków i z ich efektów. Oczywiście, to wszystko było poprzedzone stałym, ciągłym kontaktem członków zespołu – zarówno mailowym i telefonicznym, jak i częstymi bezpośrednimi spotkaniami na terenie szkoły.

Każde z zaplanowanych działań miało swoje etapy realizacji:

„Herbaciany kącik” – po kilku konsultacjach ze szkolnym specjalistą ds. BHP przygotowaliśmy instrukcję obsługi czajnika elektrycznego w salach szkolnych. Instrukcja została zaakceptowana i podpisana przez panią dyrektor. Każdy wychowawca otrzymał dokument do zawieszenia w sali. Do akcji włączyli się również rodzice, którzy zorganizowali czajniki, kubki jednorazowe i inne przedmioty niezbędne do „Herbacianego kącika”.

  • Zorganizowanie harmonogramu miesięcznych spotkań samorządu szkolnego z panią dyrektor – ostatni czwartek miesiąca podczas długiej przerwy okazał się być idealnym terminem.
  • Przygotowanie i wysłanie oficjalnych dokumentów w celu zapewnienia szkole dostępu do boiska wielofunkcyjnego ORLIK – naszą pisemną prośbę w tej trudnej sprawie najpierw skierowaliśmy do sąsiedniej szkoły, która posiada takie boisko. Mieliśmy nadzieję, że także dla naszych uczniów znajdzie się choć kilka godzin w tygodniu w harmonogramie korzystania z boiska. Wspierał nas w tej sprawie nauczyciel wychowanie fizycznego. Niestety, okazało się, że już cały grafik jest zajęty i nie ma szans, by nawet w godzinach popołudniowych móc korzystać z boiska. Dla nas to nie koniec, dalej walczymy, ale teraz już kierujemy naszą prośbę do władz wyższych.
  • Podjęcie działań mających na celu wprowadzenie w naszej szkole dziennika elektronicznego – kolejny raz temat e-dziennika wrócił, poruszony w tym roku przez rodziców. Projekt „Szkoła Współpracy” stał się pomocnym narzędziem, łączącym całą społeczność szkolną, która razem zmierza do jednego celu – komfortu pracy dzięki  nowoczesnej technice. Niedawno pojawiła szansa, że nowy rok szkolny 2015/16 rozpoczniemy już z dziennikiem elektronicznym.
  • Uzyskanie zgody dyrekcji i wychowawców, by jedno w półroczu zebranie z rodzicami odbywało się w towarzystwie uczniów.
  • Wdrożenie programu „Pracodawcy gimnazjalistom” (to program zainicjowany przez jedną z mam, skierowany do gimnazjalistów, mający dzięki zaangażowaniu przed-siębiorców pomóc uczniom w podjęciu właściwego wyboru dalszej ścieżki edukacji do życia zawodowego). Mamy już za sobą wiele działań:
  • przygotowano wśród uczniów anonimową ankietę w porozumieniu z Łódzkim Kuratorium Oświaty, której zadaniem było zapoznanie się z planami uczniów w kwestii dalszej edukacji zawodowej;
  • odbyły się pierwsze spotkanie uczniów w ramach programu – na zaproszenie Centrum Informacyjnego Wojewódzkiego Urzędu Pracy uczniowie uczestniczyli w spotkaniu z doradcą zawodowym i psychologiem, tematem spotkania był wybór zawodu;
  • w czerwca 2014 odbyło się kolejne spotkanie poświęcone zawodom inżynierskim, prowadzone przez firmę IBM, która przygotowała specjalnie w języku polskim prezentację dla uczniów zainteresowanych zawodem inżyniera informatyki;
  • w lipcu jeden z rodziców nawiązał kontakt z Centrum Doskonalenia Nauczycieli i Kształcenia Zawodowego  w celu przeprowadzenia wśród wszystkich uczniów naszego gimnazjum badań typów osobowości i predyspozycji zawodowych;
  • w październiku powtórzyliśmy, tym razem imienną ankietę wśród uczniów, żeby móc zaplanować konkretne spotkania dla poszczególnych uczniów w ramach programu. Okazało się, że wszyscy chętnie w nich uczestniczą. Po pierwszym spotkaniu dotyczącym zawodu inżyniera liczba planujących wybór tego zawodu wzrosła dwukrotnie (podobnie jak liczba uczniów planujących studiowanie psychologii lub pedagogiki po spotkaniu w urzędzie pracy!!!);
  • w dniu 6 listopada 2014 roku odbyło się spotkanie, podczas którego ustalono harmonogram badań i plany ich omówienia z rodzicami, z udziałem doradców zawodowych i psychologa. W listopadzie również zaprosiliśmy do współpracy w ramach programu regionalne firmy.

Obecnie przygotowywane są kolejne spotkania: w firmach produkcyjnych (zainteresowanych uczniów 40), w biurze tłumaczeń (10), w banku (5), w firmach informatycznych (15), w gastronomii (9), w firmach handlowych (5). Pragniemy objąć szczególną opieką uczniów deklarujących uzdolnienia artystyczne (20), ale również przedstawić ciekawe propozycje spotkań tym, którzy nie sprecyzowali na razie swoich planów, ale są otwarci na propozycje programowe i chętni do współpracy. Chcemy podpowiedzieć uczniom aktualne trendy odnośnie liczby miejsc pracy w poszczególnych atrakcyjnych zawodach (np. olbrzymi, ponad 50%, wzrost w zawodzie analityka), prezentowane podczas ostatniego Forum Gospodarczego Łódzkie 2014. Pierwsze sukcesy utwierdzają nas zatem w przekonaniu, że program jest potrzebny i wart kontynuacji. Tak zadecydowali już nasi UCZNIOWIE!

CO JEST POTRZEBNE DO REALIZACJI DOBREJ PRAKTYKI (PIENIĄDZE, CZAS, JAKIE OSOBY, CO JESZCZE)?

Do realizacji dobrych praktyk konieczne i niezbędne są następujące elementy:

  • konsekwencja,
  • dążenie do wyznaczonych celów,
  • tworzenie „banku pomysłów”,
  • realizowanie zadań najistotniejszych dla grupy,
  • trzymanie się zasady „małymi krokami do celu”,
  • tworzenie „śnieżnej kuli współpracy”,
  • „zarażanie się” optymizmem i zaangażowaniem.

Tak naprawdę wymienione powyżej elementy to zasady współpracy w naszym programie szkolnym, tworzonym i wdrażanym przez zaangażowany i zmotywowany zespół  RUN.

CO JESZCZE MOŻNA BYŁOBY ZROBIĆ DODATKOWO, Z PUNKTU WIDZENIA NASZYCH DZISIEJSZYCH DOŚWIADCZEŃ? CZY KOGOŚ JESZCZE WŁĄCZYĆ DO REALIZACJI?

Z perspektywy kilku miesięcy funkcjonowania projektu w naszej szkole mamy już pewne refleksje i przemyślenia. Pojawiają się kolejne, dodatkowe kroki w działaniach.  Na pewno warto organizować regularne, wspólne spotkania takich organów, jak rada rodziców, samorząd uczniowski oraz dyrekcja. Do tej pory nie miało to miejsca, ale zapewne wspólne ustalenia byłyby ogromną zachętą do dalszych działań na rzecz społeczności szkolnej. Należy jeszcze mocniej włączyć do działań grono pedagogiczne. Spowodować, by nauczyciele stali się aktywniejsi w Internecie,  pozbyli się zahamowań i blokad przed tak bezpośrednim i wygodnym sposobem kontaktów z uczniami i rodzicami.

CO SIĘ NIE UDAŁO, Z JAKIEGO POWODU, CO NALEŻAŁOBY ZROBIĆ INACZEJ?

Cieszą nas wszelkie dobre praktyki funkcjonujące w szkole, ich pozytywny odbiór, wzbudzone poruszenie, wspólne działanie. Oczywiście, nie wszystkie nasze plany zakończyły się sukcesem. Najbardziej odczuwamy brak dostępu do „Orlika”. Za późno zaczęliśmy nasze działania – dopiero pod koniec września – dlatego w tym roku szkolnym nie mamy dostępu do boiska, ale najważniejsze dla nas jest to, że zasygnalizowaliśmy problem. Bardzo cieszymy się, że mamy aktywną młodzież, zaangażowanych rodziców, zatem z taką siłą i wsparciem ruszamy do działania, aby cieszyć się sukcesem w następnym roku szkolnym.